Το μεγάλο ζητούμενο, η ανάπτυξη, αποτελεί εθνικό στόχο και συλλογική κοινωνική ανάγκη. 
 
Σε αυτό το Συνέδριο θα καταθέσω και εγώ την δική μου πρόταση, τη δική μου προσέγγιση για ένα σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο που θα έχουμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τα επόμενα 7 χρόνια και αφορά στους πόρους της προγραμματικής περιόδου 2014-2020.
 
Αυτή τη φορά, η συζήτηση για την αξιοποίηση αυτών των πόρων δεν μπορεί να είναι επιφανειακή, ούτε να περιοριστεί σε επίπεδο διευθετήσεων κορυφής. Οφείλουμε και πρέπει να προσκαλέσουμε σε αυτήν τους κοινωνικούς εταίρους, να την προσανατολίσουμε στις ανάγκες και στις προτεραιότητες της πραγματικής οικονομίας.
 
Σε ένα συνολικό στρατηγικό σχεδιασμό που θα αναδεικνύει ένα νέο, βιώσιμο αναπτυξιακό πρότυπο, προσανατολισμένο στην ανάδειξη και εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιφέρειας.
 
Αυτά τα πλεονεκτήματα πρέπει να ενσωματωθούν, ως πρώτη ύλη, στην τοπική οικονομία, να της προσδώσουν πλεονέκτημα, να την καταστήσουν ανταγωνιστική και εξωστρεφή.
 
Πολλοί, συγχέουν την πρόταση διοχέτευσης των πόρων της νέας προγραμματικής περιόδου στην πραγματική οικονομία και στις επιχειρήσεις, με επιδοματικές λογικές του παρελθόντος.
 
Αυτό είναι μέγα λάθος. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα δεν της επιτρέπουν να ξαναγυρίσει στις λανθασμένες επιλογές του παρελθόντος και στις πρακτικές που όλοι γνωρίζουμε και δεν περιποιούν τιμή για κανέναν.
 
Οι πόροι αυτοί πρέπει να αλλάξουν το αναπτυξιακό μας πρότυπο, να αναδείξουν μία νέα επιχειρηματική αντίληψη.
 
Ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί μέσα από το σχεδιασμό των προγραμμάτων που θα ενεργοποιηθούν τα επόμενα 7 χρόνια.
 
Οι άξονες είναι συγκεκριμένοι:
 
– Eνθάρρυνση της καινοτομίας στην ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης. Απαιτείται η στήριξη επιχειρήσεων που θα παράγουν καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες.
 
– Στήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας, της μικρής και μεσαίας επιχείρησης που επενδύει στην καινοτομία, λειτουργεί με ευελιξία και εξωστρέφεια, αναπτύσσει το ηλεκτρονικό εμπόριο.
 
– Δημιουργία τομεακού προγράμματος για τον Τουρισμό με έμφαση σε νέες υπηρεσίες, ποιοτικές, εναλλακτικές, έξυπνες. 
 
– Αναγέννηση του πρωτογενούς τομέα που μπορεί να αναπτύξει εξαγωγική δραστηριότητα, να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες της χώρας και να συνδεθεί με τον τριτογενή τομέα.
 
–  Ενίσχυση των νέων επιχειρήσεων στα πρώτα τους βήματα, με τη μορφή παροχών σε υποδομές και υπηρεσίες που θα υποβοηθήσουν την ανάπτυξή τους. Μέσα από συνέργειες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αλλά και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει τα πάντα. Τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε παρόμοιες προκλήσεις, το παραγωγικό της πρότυπο, αλλά την προσέγγισή της απέναντι στην ιδέα της ανάπτυξης.